(Gisteren hadden we geen internet, vandaar de vertraging.)

Deze ochtend kwam er ons vrij vroeg een busje oppikken voor een rit van 4u.
Ze leek echter 6u te duren. De afgelopen keren waren de chauffeurs niet de grootste babbelaars, vanwege de gebrekkige kennis Engels, maar de waren wel vriendelijk. Deze keer was het niet zo. Het begon al bij de valiezen, waar hij helemaal niet wilde helpen. Niet gemakkelijk om alles in het kleine busje te steken, maar hij trok er zich werkelijk niks van aan.
Eenmaal vertrokken begon hij als een gek te rijden. Ok, we zijn intussen wel wat gewend & weten dat vaak toeteren, bumperkleven en dicht bij elkaar rijden normaal is, maar zijn rijstijl was niet acceptabel met toeristen. Bjorn stuurde intussen met de maatschappij, waarop de chauffeur dan onmiddellijk telefoon kreeg en het even nog erger werd. Na een tweede bericht en telefoontje werd het beter, maar toen begon hij van vermoeidheid in slaap te vallen. Tot slot kreeg hij ook nog een (licht) accident op 5 min van onze bestemming dat hij volledig had kunnen vermijden en dan vervolgens nog even door het lint ging tegen de andere bestuurder.
Maar goed, we zijn er goed en wel geraakt.

We gaan op een kleine 2-daagse cruise naar de Halong Bay. We kozen voor een rustige, minder toeristische route.
Het was er werkelijk prachtig, ookal was er geen zon en kregen we af en toe een regenbui op ons dak.
De boot had een bovendek, dat voor het avondeten dan ook magnifiek versierd werd. Trouwfeest 2.0, zo leek het.
We hebben hier gegeten voor 3 dagen samen.
We mochten in de namiddag een tochtje met de boot of de kano maken langs en door een vissersdorpje middenin Ha Long Bay.
De rust, de stilte, de natuur, zalig!
Ook de kindjes werden er zowaar stil van.

Nadien werd er naar hartelust schipper mag ik overvaren gespeeld, tot groot joleit van de kindjes.

Ook een stukje kookles zat in het pakket. We maakten zelf springrolls. Niet zo moeilijk dachten we, tot hij bij bijna iedereen kapotscheurde tijdens het oprollen!

Na het heerlijke avondeten was er tijd voor.. jazeker.. karaoke!
Vol overgave begon onze gids aan het eerste liedje, geheel toevallig (Sanne geloofde het eerst niet) was dat de openingsdans van ons!
In het midden van Ha Long Bay, onder vals gekeel van een Vietnamees, staan slowen op ‘Perfect’. Dat gaan we toch niet snel vergeten.
Zelfvertrouwen is the key bij de karaoke onder de Vietnamezen, hoe vals ook, gewoon gaan.
Dus wij deden dat ook voor enkele liedjes, om 22u30 moesten we stil zijn.

We gingen nog een rondje octopusvissen, maar zoals verwacht hebben we niks aan de haak geslagen. Een haak zonder aas, hoe kan je dan ooit iets vangen. Daarvoor moet je toch veel geluk hebben!

In deze baai brengen we de nacht door op onze boot.