Deze voormiddag gingen Sanne, Amber, Bjorn & Jens naar ‘The Dark Cave’ terwijl de kindjes met de rest naar een waterspeeltuin ging vlakbij.

We hadden op voorhand gelezen dat het wat chaos ging zijn bij The Dark Cave en dat was effectief zo. Niet duidelijk waar we naartoe moesten en wanneer, welk materiaal we moesten nemen etc. Maar uiteindelijk begonnen we er aan. Eerst een zipline naar de ingang van de grot, die behoorlijk hard landde. Dan een stukje zwemmen in voor Sanne het eerste koude water van de hele reis. Daarna gingen we binnen in de grot. Een avontuurlijke tocht met gids door het water en smalle wanden bracht ons bij het modderbad. We mochten ons lekker uitleven in de modder, de textuur ervan was echt wel wijs.

Dezelfde weg terug, dachten we. Plots kwam de gids teruggelopen met de mededeling dat hij een slang gezien had. Andere weg dan maar. Al geloven we het niet voor de volle 100%, we hebben nooit bewijzen gezien.
Nadien werden we in een kajak gezet en mochten we ons nog uitleven in het waterpark. Een springkussen, zipline die eindigde in het water, glijbanen etc, met wel wat chaos tussenin van onbestuurbare boten en zwemmende Aziaten.

Na afloop gingen we terug bij de kindjes die hun reuzegoed vermaakt hadden met waterspeeltuigen en een kleine speeltuin.

In de namiddag gingen we nog een gemakkelijke wandeling maken in de jungle omgeving. Althans, dat dachten we. Het bleek veel uitdagender dan verwacht, met toch serieus wat klimmen en dalen over grote rotsblokken. Voor Chris een hele onderneming, maar hij heeft het toch flink gedaan. Het uitzicht en de omgeving waren enorm belonend, supermooi!

Deze avond hebben we met ons Ellie ook weer iets grappigs meegemaakt. Er liep een wandelende tak dichtbij onze tafel. Om hem niet te bezeren heeft Margot hem weggezet. Ellie is, zoals haar mama, geïnteresseerd in dieren en ging dus af en toe eens kijken. Plots kwam ze in volle paniek terug, deed ze alsof ze iets pikant gegeten had, maar wat bleek… Ze had met een stokje aan de wandelende tak gepord, die intussen bedolven zat onder de rode mieren. En net die stok had ze in haar mond gestoken, dus haar mond vol rode mieren. We hebben toch ook wel goed gelachen. En de wandelende tak? Die was een kwartier later al helemaal ontleed en weggevoerd!