Phoeh blij dat we in ons bed liggen vandaag.
Eigenlijk hebben we in aantal dingen niet zoveel gedaan, maar we hebben heel wat afgewandeld & door alle drukte kan een mens al eens overprikkeld geraken. Het was een hele leuke dag, maar vermoeiend.

Het grootste deel van de dag hebben we gespendeerd aan het te voet verkennen van de stad. Dat begon met een bezoekje aan het Mausoleum van Ho Chi Minh, waar de man ook effectief al bijna 60 jaar gebalsemd in een glazen kist ligt. Hij is in het verleden al een paar keer over en weer gevlogen naar Rusland om hem op te lappen, maar intussen kunnen de Vietnamezen het voldoende zelf. Zeer strenge veiligheidsmaatregelen, lange broeken en bedekte schouders, veel bewaking. Heel bijzonder tafereel om te zien, vreemde sfeer zo rond die ‘slapende man’. Hij zag er wel nog zeer goed uit.

Daarna was het tijd voor nog eens een lekkere ijskoffie, het zijn bijna de laatste, we moesten er van profiteren!

We hadden intussen al enkele hevige regenbuien getrotseerd, tot groot joleit van de kinderen (en met wat aanmoediging en voortonen van Sanne) konden ze naar hartelust in de grote warme plassen springen. Het was zo leuk dat ze vergaten dat ze intussen heel wat aan het wandelen waren.

Op naar de toren van Hanoi en zijn bijhorende citadel.
Een rustige plek waar de kinderen vrij konden rondlopen.

Om de honger te stillen aten we een superlekkere Banh Mi, het bekende belegde broodje van hier. Met stokbrood, Bjorn heeft zijn brood hier nog niet moeten missen.

Nadien mochten de kinderen (eindelijk) hun langverwachte cadeautje kiezen in een speelgoedwinkel. Otis & Max kozen een auto, Emiel en Ellie diertjes. En zo hebben we ze weer een hele namiddag niet gehoord.

We bezochten ook nog de temple of literature waar Amber ons een gidsbeurt gaf.

In de late namiddag was het tijd voor nog eens een foodtour, waarbij we heel wat lekkere & intussen ook wel al een paar gekende gerechtjes kregen. Alle kinderen superflink en vaak ook heel goed geproefd.
We kregen ook een eggcoffee, een specialiteit uit Hanoi. Letterlijk een koffie met een rauw opgeklopt ei met wat rijstwijn erbij. Het heeft wel iets, doet wat denken aan crème brulee met koffie.

Aangezien het al donker was wilden we nog snel 1 van dé activiteiten van Hanoi meepikken. De beroemde treinsporen van Hanoi. Een plaats waar de trein op centimeters van een hele reeks terrasjes (die heel mooi en gezellig verlicht zijn) passeert. Gek hoe één passerende trein zoveel animo kan veroorzaken.

De kindjes vielen als een blok in slaap & de grote kindjes gingen nog wat biertjes proeven.

Morgen spenderen we nog een deel van de dag in de stad & trekken we in de late namiddag naar de luchthaven voor onze terugvlucht. Het zit er bijna op…