Onze laatste dag spendeerden we in de gevangenis van Hanoi, de oude weliswaar, die er nog maar voor een klein deeltje staat & opengesteld werd als museum.

Daarna gingen we nog wat shoppen, want dat hadden we eigenlijk nog niet echt gedaan. Nu, dat waren wij (Bjorn & Sanne) snel beu want een combinatie van jengelende kinderen, drukte overal en onmogelijke buggyroutes is niet bepaard bevorderlijk voor de sfeer.
We besloten dan met ons 4 de rust wat op te zoeken langs het meer met een lekker broodje en een verse smoothie.

Met z’n allen gingen we dan een eindje buiten het centrum voor een drankje & gingen de dames nog snel een half uurtje massage doen. Het deed bij de meesten echter meer pijn dan dat het deugd deed blijkbaar haha.

Alleszins, het was tijd om een mooie reis af te sluiten.
Intussen hebben we er 2 goede vluchten opzitten waarvan we bij de laatste de 4 kindjes bijna niet gehoord hebben & zijn we bijna thuis.

We hebben jullie enkel nog ons jaarlijks besluit tegoed:

• Vietnam heeft een enorm vriendelijke bevolking, altijd goedlachs en spontaan. Onze 2 kindjes zullen wel blij zijn van dat gepampel en de aandacht vanaf te zijn. Ellie werd de laatste week echt boos als er mensen naar haar kwamen en liet dit duidelijk zien. Max begon soms zelfs te wenen op het einde. Ze hadden er duidelijk genoeg van.
• ⁠We hebben onverwacht weinig armoede gezien, de regering maakt er werk van om daklozen toch een onderdak te geven en dat was zeer merkbaar
• ⁠Het was onze eerste keer Azië zonder buikloop! Niemand heeft er last van gehad, de hygiëne (daar toch) gaat erop vooruit.
• ⁠De sfeer in de steden was echt druk, het contrast met het platteland was zeer groot. Strooi daar dan nog eens drukke kinderen bij waarvoor je constant op je hoede moet zijn & je geduld wordt wel al eens op de proef gesteld.
• ⁠Het gebrek aan dieren (zowel insecten als vogels en zoogdieren) hebben we toch wel wat gemist. De oorlog met z’n Agent Orange heeft zo zijn sporen na gelaten. Ook hebben mensen de dieren nog lang gevangen om op te eten en worden tropische vogels vaak gevangen om als huisdier te houden. We zagen wel eens klaargemaakte hond op straat.
• ⁠Je kan niet in Vietnam zijn zonder te weten dat je er bent, elke 50m kom je wel een vlag tegen.
• ⁠Het eten was zeer lekker en ook behoorlijk gevarieerd als je dat wou. Zelfs Chris heeft niet geklaagd over het eten, al zullen zijn frietjes thuis hem wel weer smaken.
• ⁠Verder hebben de kindjes er de tijd van hun leven gehad met elkaar. Als ze op de hele reis 2 keer ruzie gemaakt hebben zal het veel zijn.
• ⁠En ook wij maakten geen ruzie 😉, ondanks de grote groep & het constante samenzijn is alles vlot verlopen. Behalve dan die ene keer dat we Amber vergaten, vinden wij nog steeds grappig en zij niet. Dat verhaal zal nog jaren meegaan 😄.
• ⁠We hebben er met z’n allen heel hard van genoten! Het is werkelijk een voorrecht om dit te kunnen doen met z’n allen. Iedereen heeft zich vlot aangepast aan elkaar, al zullen Chris en Veerle vermoedellijk toch ook wel genieten van de rust de komende dagen.

Dank alweer aan alle lezers & tot volgend jaar! 🩷